X
تبلیغات
رایتل

بررسی شناسائی، درمان،کنترل و پیشگیری بیماری آنفلوانزای مرغی

شنبه 29 آبان 1395

بررسی شناسائی، درمان،کنترل و پیشگیری بیماری آنفلوانزای مرغی



مقدمه :

بیماری آنفلوانزای طیور یکی از بیماریهای واگیردار تنفسی ویروسی طیور است که دارای قدرت انتشار سریعی می باشد و خسارات اقتصادی سنگینی را به بسیاری از کشورها وارد نموده.

نام آنفلوانزا در حقیقت از تلاش اولیه ای که برای تعریف این ویروس صورت گرفته مشتق شده. چون در قرن چهاردهم میلادی در شهر فلورنس ایتالیا در یک گردهمایی تاثیر ستارگان بر بیماری مورد بحث و بررسی قرار گرفت و معنای کلمة Influence به تاثیر برتر می باشد. این بیماری به همین نام اسم گذاری شد که در قرن حاضر هم به تلفظ ایتالیایی به آن آنفلوانزا می گویند.

این ویروس از خانوادة اورتومیکسو ویریده و واجد 3 تیپ A- B- C می باشد که تیپ B,C فقط در انسان بیماری زا و تیپ A این ویروس در انسان، خوک و اسب و بسیاری از گونه های پرندگان بسیار الزامی می باشد. از آنجایی که مادة ژنتیکی (RAN) این ویروس دارای 8 قطعه جداگانه می باشد لذا خیلی سریع خاصیت پادگنی خود را تغییر می دهد و موجب می شود جوجه یا گله ای که به تازگی از بیماری آنفلوانزا بهبود یافته مجدداً به نوع جدیدی از ویروس آنفلوانزا مبتلا گردد. دو نوع پروتئین H و N روی سطح این ویروس وجود دارد. پروتئین H دارای 15 تحت سروتیپ مختلف و پروتئین N دارای 9 تحت سروتیپ متفاوت می باشد. پروتئین H در خاصیت پادگنی و قدرت بیماریزایی ویروس آنفلوانزا نقش اصلی را ایفا می کند.


بخش اول

تاریخچه و گزارشات بیماری

تاریخچه بیماری در طیور از سال 1878 در ایتالیا توسط پرونسیتو بعنوان یک بیماری جدید و شدید شرح داده شد و سپس در سال 1901 توسط Centanni و Savunozzi ویروس پالایش شده ایجاد بیماری کرد. سابقاً تصور می شد که تحت گروه H5 و H7 از سویه های بسیار حاد و شدید می باشند، که این فرضیه زیاد مورد قبول نمی باشد. برای مثال در سال 1971 یک ویروس غیر حاد از بوقلمونها در ایالت ارگون بدست آمد که تحت گروه H7 بود.

از آن زمان به بعد، ویروسها دیگری، با تحت گروه H5 و H7 از پرندگان اهلی و وحشی از نقاط مختلف دنیا جدا شدند و تعدادی از آنها برای گونه هائی از پرندگان غیرحاد می باشند، قابل ذکر است که در تاریخچه بیماری آنفلوانزا دقت شود اکثر موارد بیماریزای حاد و شدید از نوع H5 و H7 بوده است (10).

درسال 1955 مشخص گردید که طاعون مرغی اصولاً توسط تیپ A آنفلوانزا ایجاد می‎شود ویروسهای مربوط به سویه های اصلی طاعون مرغی (H7N7 , H7N1) تلفات بالائی در مرغ، بوقلمون و گونه های دیگر ایجاد نمود.

خوشبختانه گزارشات مربوط به همه گیریهای شدید ناشی از سویه های (بسیار بیماریزا) آنفلوانزا در 20 سال گذشته انگشت شمار می‎باشد. (6)

اپیدمی بیماری (Avian Influenza) در پنسیلوانیا در آوریل 1983 شروع شد و در سپتامبر 1984 با کشتار 5/15 میلیون پرنده از 390 گله با ضرر اقتصادی معادل 60 میلیون دلار که این خسارت هزینه (ریشه کنی، تشخیص، برنامه های قرنطینه سازی، از بین بردن گله های آلوده، رفع آلودگی و پاکسازی، مطالعات اپیدمیولوژی و پرداخت خسارت به صاحبان گله ها بود) و تخمین زده شد که 349 میلیون دلار خسارت ناشی از افت تولید بوده است (6).

از 81-1979 در بلژیک پنج سویه از ویروس آنفلوانزا جدا شد. در سال 1978 سروتیپ (H11N6) Hav3Nav1 از یک گله اردک با علائم عصبی و تنفسی و از یک گله مرغ تخمگذار با مرگ و میر 5/2% در دو هفته و یک مورد افت تولید تخم مرغ در سال 1979 سروتیپ (Hav6.N2) = (H6.N2) از یک گله مرغ تخمگذار با علایم آنتریت و افت تولید گزارش شد. در سال 1980 سروتیپ H7N7 از یک گله مرغ تخمگذار با یک افت تولید و در یک گله گوشتی با علائم تنفسی دیده شد. (1)

شیوع بیماری در طیور فرانسه مشاهده نشده است. در یک بررسی سرولوژیکی در سال 81-1980 بر روی مادرهای گوشتی، بوقلمونهای مادر و گوشتی انجام گرفت تنها تعداد کمی واکنش مثبت در بوقلمونهای مادر مشخص شد. وجود (Hav6.N2) = H6.N2A.I.V در گله های مادر گوشتی در شمال فرانسه در سال 1980 مشخص شد. A.I.V. در سوابهای مقعدی پرندگان وحشی بین سالهای 79-1976 جدا شد.

بین سالهای 80-1975 بررسی مداوم روی اردکها- غازها، مرغها و اردکهای محلی در چین انجام گرفت و نتایج مطالعات نشان داد که 41 ترکیب آنتی ژنیک متفاوت A.I از طیور چینی وارداتی و 21 طیور در هنگ کنگ بدست آمد. در 96% موارد A.I.V جدا شده از اردکها بوده است.

متعاقب شیوع A.I در گله های بوقلمون در Norfolk طی بهار 1979، دو بررسی در روی گله های بوقلمون در شرق انگلستان در سالهای 80 و 1979 انجام گرفت. بطور کلی 2822 نمونه سرم از 60 گله مورد مطالعه قرار گرفت و آزمایش رسوب ژل آگار
(agar gel precipitation) بر روی نمونه ها انجام گرفت که از این تعداد 85 نمونه (1/3%) از 4 فارم (7/6%) مثبت بودند. هر 4 فارم آلوده در Norfolk بود و تاریخچه ای از بیماری در طی بهار 1979 داشتند و هیچ ویروسی از این مکانهای آزمایش شده بدست نیامد. در بررسی دیگر در همان سال در Norfolk 67 نمونه از 1902 نمونه سرمی مثبت بودند و در دومین بررسی 18 نمونه از 1090 سرم مثبت جدا شد. ویروس A.I از اردکهای تجاری درسال 1979 از ناحیه Norfolk جدا شد. در سال 1980 ، 10 سواب مقعدی از لاشه های اردک در کشتارگاه نورفولک بدست آمد، که همگی وجود ویروس آنفلوانزا را تائید می کردند.

در آلمان تنها یک مورد شیوع بیماری و عفونت کلینیکی در پرندگان اهلی گزارش شده است. در طی سالهای 80-1978 سوابهای مقعدی و نایی از 3421 پرنده وحشی گرفته شد و 64 سویه A.I.V از همه اردکها جدا شد. (27) دریک بررسی سرولوژیکی 89 مزرعه اردک در 12 کشور مورد آزمایش قرار گرفتند، 29/7% از مزارع آنتی بادی بر علیه سویه A/duck/ Tamsui/72 (Nav6.N1)=H6.N1

25/2% آنتی بادی بر علیه A/duck/ Eng /156 (Hav3.Nav1)=H11.N6 و 49/4% آنتی بادی بر علیه A/duck/Eng/62 داشتند. آنتی بادی بر علیه

A/duck/ Czeckly /56 (Hav4.Nav1)=H4.N6 مشخص نشد. تقریباً 14% گله ها بر علیه A.I.V آنتی بادی داشتند.

در یک مطالعه سیستماتیک که بین سالهای 80-1978 در اسرائیل انجام گرفت، از 1409 پرنده که 473 پرنده اهلی را در بر می گرفت از آنها سواب مقعدی و نایی گرفته شد در مجموع 29 ویروس آنفلوانزا که 24 نمونه از پرندگان وحشی و 5 نمونه از پرندگان اهلی (بوقلمون دو نمونه، مرغ یک نمونه و اردک دو نمونه) جدا گردید.

ویروس آنفلوانزا در ایتالیا از بوقلمونها در Veneto در سال 1973 جدا شد، اما اولین شیوع بیماری در دسامبر 1976 در ایالت ورونا رخ داد. در طی سه سال بیماری در این ایالت و ایالات مجاور پخش شد.

در سال 1981 دویست گله بوقلمون ایالت ورونا از نظر سرولوژی ارزیابی شد و مدرکی دال بر عفونت به تائید نرسید. در سال 1983 بیماری در ایالت Veneto منتشر گردید. تیپهای H9H6 ویروس از بوقلمون ها در سال 1984 جدا شدند و دو نمونه از تیپ H9 از طیور در سال 1985 جدا گردید. تیپهای ویروس شایع، از نظر بیماریزائی آزمایش شدند و H7N2 , H5N2-H6.N1-H6.N2 جدا شد. تحقیق روی واکسنهای این تیپها انجام گرفته اما تا بحال هیچکدام ساخته نشده است.

از پائیز 1978 تا تابستان 1979، شیوع بیماری همراه با اورتومیکسوویروس ، 6/16% ،17/2 میلیون بوقلمون را در مینه سوتا کشت. پرندگان سنین مختلف همگی درگیر شدند و ضایعات سریعا توسعه پیدا کرد. دو ویروس متفاوت شناسائی شد Hav4Neq2(H4N8) , Hav6.N1(H6N1) . ویروسها بطور تجربی در طیور بیماری تولید نکردند، اما در یک گله 180000 مرغ تخمگذار بیماری ایجاد شد و 5% تلفات داد. منشا ویروس هرگز مشخص نشد. اما عدم واکسیناسیون بر علیه نیوکاسل ممکن است در شدت بیماری و ضایعات نقش داشته باشد. در شوروی سابق 6 ویروس A.I جدا شد که مشخصات آنتی ژنی بوسیله آنتی سرم اختصاصی معین گردید. سه ویروس جدا شده از همان ناحیه ، دارای مشخصات A/duck/ ukraine /63 (Hav7.Neq2(H7.N8) و Hongkong/68(H3.N2) بودند.

دو ویروس باقیمانده (Hav7.Nav2)(H7.N3) بودند که این ترکیب قبلا گزارش نشده بود. ویروسهای جدید A.I ممکن است در اثر نوترکیبی در طبیعت بین A/duck/ukrain/63(Hav7.Neq2)(H7N8) و A/tern/So.Africa/61(Hav5.Nav2(H5.N3) ایجاد شود.

بخش دوم :

مرفولوژی :

در حال حاضر مرفولوژی یا شناخت ساختمان و آرایش اجزاء در ویریون آنفلوانزا مشخص شده است. ویریونها به شکل کره نامنظم با قطر 80 تا 120 نانومتر می باشند. اگر چه اغلب اشکال رشته ای با همان قطر ولی با طول متفاوت وجود دارد. سطح ویریون با خارهای نزدیک به هم بطول 12-10 نانومتر پوشیده شده است. نوکلئوکپسید مارپیچ در پوشش خارجی ویروس قرار گرفته است. خارهای سطحی با دو شکل متفاوت عبارتند از (Haemaglutinin Antigen) HA که ترایمر میله ای شکل بوده و (Neuraminidase Antigen) NA که یک تترامر قارچی شکل است. HA سبب اتصال ویریون به رسپتورهای سطح سلول (سیالیل الیگوساکارید) و عامل فعالیت هماگلوتیناسیون ویروس می‎باشد. فعالیت آنتی بادی هادی ضد HA در خنثی سازی انتشار ویروس از سلولهای آلوده، در ایجاد ایمنیت اهمیت دارند.

آنزیم نورآمینیداز سبب آزاد شدن ویروس جدید از طریق فعالیت گیرنده های نورآمینیک اسید می‎شود. آنتی بادی های ساخته شده بر علیه NA در حفاظت سلول و همینطور در محدود کردن انتشار ویروس از سلولهای الوده دخالت دارند در حال حاضر ساختمان های 3 بعدی هماگلوتینین H3 و نوآمینیداز N2 و N9 مشخص شده و مناطق یا اپی توپهای و آنتی ژنی مهم آنها معلوم گردیده است. (2)

NA,HA به همراه یک پروتئین کوچک بنام M2 در یک غلاف چربی از جنس غشاء پلاسمایی سلول میزبان فرو رفته اند در زیر پوشش خارجی ویروس، پروتئین ساختمانی عمده ای بنام M1 قرار دارد که مولکولهای RNA بهمراه نوکلئوپروتئید (NP) و 3 پروتئین PA , PB2 , PB1 که مسئول تزاید و نسخه بردای RNA می باشند ا نرا احاطه کرده اند. ژنوم ویروسی متشکل از 8 قطعه RNA یک رشته ای می‎باشد. این 8 قطعه کد کننده 10 پروتئین ویروسی هستند که8 تا از آنها از اجزا ساختمانی ویریون هستند (PA,PB2,PB1,M2,M1,NP,NA,HA) . قطعه ای از RNA با کمترین وزن مولکولی 2 پروتئین غیرساختمانی NS2,NS1 راکد می‎کند. این پروتئین ها در سلول آلوده قابل تشخیص بوده و NS1 با اینکلوژن های داخل سیتوپلاسمی ارتباط دارد. در هر حال هنوز نقش NS1,NS2 بدرستی مشخص نشده است. (2)

8 قطعه RNA با وزن مولکولی متفاوت قابل جداسازی از ذرات ویروسی بوده و نقش کدگذاری هر قطعه شناخته شده است قطعات RNA ویروس می‎توانند توسط دوالکتروفورز ژل پلی اکریلامید از هم مجزا شوند. مقایسه شکل حرکت RNA ویروس های مختلف خصوصاً ویروس های بازآرائی شده (Reassortants) روی ژل در ریشه یابی منشا ژن ویروس مورد استفاده قرار می گیرند. بعلاوه می‎توان RNA ویروسهای آنفلوانزای نزدیک و نسبتاً مشابه را از طریق نقشه برداری الیگونوکلئوتیدی جهت تعیین درجه تفاوت بین سویه های مورد مقایسه قرار داد (یک روش حساس جهت تشخیص موتاسیون) این روش در ابتدا برای مقایسه نمونه هائی با قدرت بیماریزائی کم و زیاد در مرغهای ایالت پنسیلوانیا بکار رفت. در طی 10 سال اطلاعات بسیار زیادی در مورد توالی ژنهای ویروس انفلوانزا بدست آمده است. اطلاعات مربوط به توالی ژنتیکی قابل توجه بوده و شامل اطلاعات جزئی مربوط به توالی و در بعضی موارد اطلاعات کامل در مورد 8 ژن ویروسی بوده است. اطلاعات ارزشمندی نیز در زمینه تعیین توالی ژنهای HA چند تحت تیپ پرندگان شامل H7,H5,H3 بطور کامل و نیز اطلاعات ناقص مربوط به توالی 14 هماگلوتینین موجود شناخته شده بدست امده است. این اطلاعات بطور قابل توجهی در حال افزایش بوده و بایستی در حدی قابل استناد و ارزشمند شده باشد که اجازه توجیه ژنتیکی برای خواص بیولوژیکی مهم مثل قدرت بیماریزائی ، تمایل به بافت خاص و تعداد میزبانها را بدهد. (2)

ترکیبات شیمیایی : ترکیب شیمیایی ویریون شامل 1/1-8/0% RNA ، 75-70% پروتئین ، 24-20% چربی و 8-5% کربوهیدرات، چربیها در غشاء سلول قرار دارند که بیشتر آنها فسفولیپید با مقادیر کمی کلسترول و گلیکولیپید می‎باشد. کربوهیدراتها شامل ریبوز در RNA ، لاکتوز، مانوز، فوکوز و گلوکز آمین که اساسا در ویریون بصورت گلیکوپروتئین یا گلیکولیپید می باشند. پروتئین های ویریون و محل گلیکوزیلاسیون فعال، ژنوم ویروسی خاصی دارند. اما ترکیبات چربی و کربوهیدرات متصل به گلیکوپروتئین ها یا گلیکولیپیدهای سلول میزبان می باشند. (6)

طبقه بندی تحت تیپ :

تشخیص تحت تیپها بوسیله آزمایش NIHI ( مهار نورآمینیداز ) صورت می گیرد. اگر چه ، بعلت تفاوتهای آنتی ژنیک بین تحت تیپهای AIV و ویروسهای آنفلوانزای طیور تنها بوسیله یک پرسنل با تجربه و با استفاده از آنتی سرم اختصاصی در آزمایشگاههای مرجع باید تشخیص داده شود. با آزمایش HI، در انتخاب reagent جهت تشخیص تحت تیپ H ویروس و جلوگیری از مشکلات Steric hindrance یا ( موانع آرایش اتمی ) می شود موانع آرایش اتمی که اگر آنتی سرم استفاده شده برای تشخیص H شامل آنتی بادی های N ( نورآمینیداز ) که با سویه های ناشناس همولوگ می باشند وجود داشته باشد می تواند پارامیکسوویروس ایجاد شود. واکنش اختصاصی پادتنهای N با هماگلوتینین غیراختصاصی می تواند تداخل نماید و منجر به مهار غیراختصاصی و احتمالا تشخیص نادرست شود. (9)

تشخیص مولکولی و شناسائی آنها :

آزمایش ترانس کریپتاز معکوس واکنش زنجیره ای پلی مراز یا (RTPCR) جهت تشخیص حضور اسیدنوکلئیک ویروس آنفلوانزا در نمونه های کلینیکی و شناسائی نشانگرهای حاد همراه با ویروسهای خیلی حاد تحت تیپهای H5 و H7 بکار می رود. نشانرهای حاد در تحت تیپهای H5 و H7 به وسیله اسیدهای آمینه اساسی چند تائی در محل تقسیم هماگلوتینین مشخص می شوند (9)

فهرست مطالب

مقدمه

بخش اول

تاریخچه و گزارشات بیماری

اپیدمیولوژی

بخش دوم

مورفولوژی ویروس

تزاید ویروسی

تنوع آنتی ژنی

تغییر آنتی ژنی

بخش سوم

بیماریزایی ویروس آنفلوانزا

علائم بیماری

یافته های کالبد گشایی

هیستوپاتولوژی

بخش چهارم

تشخیص آزمایشگاهی

آزمایشهای شناسایی تیپ

طبقه بندی تحت تیپها

تشخیص مولکولی و شناسایی آنها

جدول تشخیص افتراقی با ویروس نیوکاسل

بخش پنجم

درمان- کنترل- پیشگیری

منابع



خرید فایل



برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید

آنفلوانزای مرغی

چهارشنبه 24 شهریور 1395
آنفلوانزای مرغی 7 صفحه همه ما کم و بیش داستان مرغهای بیمار را شنیده ایم و هر از گاهی از طریق رسانه ها راجع به بیماری هولناک آنفلوانزای مرغی اطلاعاتی بدست می آوریم. این بیماری هرچند وقت یکبار با شیوع خود عده زیادی را به کام مرگ می فرستد و سروصدای زیادی برپا می کند. به گزارش سازمان جهانی بهداشت، همه گیری آنفلوانزا سه یا چهار بار در هر 10سال اتفاق می افتد و همه گیری بعدی آن غیرقابل اجتناب بوده و احتمالاً در آینده نزدیک اتفاق می افتد. آنفلوانزای مرغی یک بیماری ویروسی بسیار مسری است و می تواند یک تهدید جهانی هم برای انواع طیور باشد و این درحالی است که این ویروس می تواند انسان را آلوده کند و متأسفانه این ویروس از انسان نیز قابل سرایت است و باید بزودی منتظر اولین همه گیری آنفلوانزای قرن21 در دنیا باشیم که دانشمندان تخمین می زنند این همه گیری جهانی با مرگ و میر بالایی رخ می دهد؛ یعنی مشابه آنچه ...



برای دیدن ادامه مطلب اینجا را کلیک کنید
برچسب‌ها: آنفلوانزای، مرغی